Investigación +
Menu
menu

O Gabinete de Imaxinación Política é un espazo híbrido no que, a través da combinación de arte e das tecnoloxías sociais, colectivos, entidades, cooperativas e grupos informais se doten de recursos para acadar maiores cotas de autonomía, capacidade creativa e resiliencia. A través do Gabinete de Imaxinación Política preguntámonos como a imaxinación pode axudarnos a soñar outros micro mundos onde revertir as desigualdades contemporáneas e como, a través da ensoñación, os colectivos ou grupos informais poden gañar autonomía. Nun momento no que, cada vez máis, os lazos sociais están rotos ou mercantilizados, cómpre tecer e reforzar procesos de cooperación social.

O Gabinete formalizouse a través dunha comunidade de aprendizaxe, coas que  co-facer un proceso co que procuramos ver como os colectivos ou grupos sociais poden gañar en autonomía nos seus procesos colectivos. Tiveron lugar as Conversas para Imaxinar con Mafe Moscoso e Jaron Rowan e activouse unha comunidade traballo con empregadas do fogar coa colaboración da ONG Ecos do Sur e Territorio Domestico, coas que impulsamos a Pasarela Precaria. Ademais editouse o Manual para o Traballo en Colectivo. imaxinar para transformar que da conta do proceso, asi como ofrece exemplos de prácticas e ferramentas que poidan servir de inspiración para outras comunidades de afectados/as.

No 2017 obtivo o apoio para a realización de proxectos de innovación social dentro do programa Laboratorio de Innovación Cidadá 2017 (COLAB) da Concellaría de Participación e Innovación Democrática do Concello da Coruña.

MÁIS INFO

El #SalónDoMARCO se configura como un espacio reconocible por la propia sociedad, como esa sala de estar de un hogar en la que reunirse en torno a una mesa o sentarse en el sofá y hablar del devenir y de lo cotidiano. Este ‘lugar para estar’ se concibe como un proyecto de mediación, experimentación e investigación colectiva que facilita el impulso de comunidades de aprendizaje; considerando la mediación no como un proceso de explicación de lo que allí sucede, sino como un dispositivo que busca tejer redes y generar conexiones.

Los museos de arte contemporáneo son espacios creadores de subjetividades, y también amplificadores de narrativas; son lugares para lo sublime, pero también hacedores del presente. Deberán ser lugares que interpelen a la sociedad y que se vean afectados por ella, en los que el compromiso con la contemporaneidad condicione la creación de otras formas de hacer, en los que el discurso se configure como una piedra angular del arte.

La apertura de este lugar en el MARCO abre una nueva infraestructura en el propio museo para probar otra interfaz que reivindica la capacidad de la ciudadanía de construir y hacer comunes. A través de una serie de dispositivos —talleres, seminarios, encuentros, charlas, propuestas experimentales…— se procura que la ciudadanía se apropie del #SalónDoMARCO. La generación de nodos de investigación, la construcción del propio espacio, o el impulso de comunidades de aprendizaje, son algunas de las intervenciones a desarrollar.

MÁS INFO

O medio rural como territorio, como hábitat, como lugar e como espazo produtor de coñecemento ten sufrindo un proceso de colonización por parte dos centros urbanos. Contribuír a un proceso decolonial é falar, conversar do estar a ser nun mundo contemporáneo non urbano, é atender a esas outras ópticas subalternizadas, entender esas outra forma de vivir e sentir a realidade. Trátase de facilitar espazos de enunciación desoutros mundos que se xeran desde os territorios non urbanos e a súa relación con estes.

É urxente entender o medio rural non só como un mero espazo produtor de alimentos e outras materias primas, senón tamén como un contexto produtor de subxectividades onde se deron e danse poéticas de (re)existencia outras. E na procura desoutras alternativas á modernidade as posicións situadas no medio rural dannos claves importantes. Con Ruraldecolonizado, tratamos de ver como determinadas formas de estar no medio rural e de vivilo, determinados saberes ou formas de relación coa natureza foron marxinadas en favor dunha suposta modernidade.

A través desta investigación experimental buscamos abrir espazos de debate e facilitar un diálogo de saberes. Cuestionamos como fomos (e niso somos todxs complices) afastándonos do rural. Este proceso provocou unha subalternización de saberes e de formas do ser e estar no mundo. É urxente tecer outros mecanismos que revertan estes procesos e que axuden a deformar estas relacións de subalternidad.

Queremos facilitar esa enunciación deses múltiples, variados, contrahegemónicos procesos que nos dan claves de como é posible reconstruír/reverter a pretensión universalizadora da globalización europeo-norteamericana. Quizá este proceso veña cando sexamos capaces de vindicar a potencia da diversidade de coñecementos e de formas do estar a ser.

Proxecto dirixido por Fran Quiroga e Andrea Olmedo.

MÁIS INFO

O Programa de Estudos en Man Común (PEMAN) Ruralidades, Feminismos e Comúns, foi un espazo crítico de pensamento e acción, impulsado pola Universidade de Santiago de Compostela, a través do grupo de investigación HISTAGRA, os sete grupos pertencentes a rede REVOLTA e coordinado polo colectivo Montenoso, e conta cunha amplia rede de colaboradores.

O PEMAN foi un espazo rarito de intercambio e produción de coñecementos, e vai a cabalo dun grupo de investigación universitario ou un posgrao de estudos, partindo á vez do Programas de Estudos Independentes impulsados. O Programa de Estudos converteuse nunha rede peer-to-peer promovida por distintos grupos artísticos, colectivos e entidades de investigación, que se xuntaron para colaborar na construción de novas narrativas e lecturas arredor dos tres eixos epistémicos: comúns, ruralidades e feminismos.

O propio Programa de Estudos replica/traduce os mecanismos de xestión e gobernanza dos montes veciñais en man común, e pretende que os/as participantes no mesmo foran quen de autoxestionar o propio Programa, garantindo unha boa gobernanza do mesmo. ao igual que as/os comuneira/os o fan cun monte veciñal, O Programa impulsou unha comunidade de investigación e de acción, e nela desenvolvéronse diferentes sesións ao longo do 2016/2017.

MÁS INFO

[Montenoso] es un proyecto colaborativo que visibiliza y dinamiza las Comunidades de Montes Vecinales en mano común y fomenta la (re)apropiación de estos montes por parte de los vecinos. El proyecto pretende conseguir modelos de gobernanza a partir de estudiar, (re)situar y trabajar activamente en las comunidades de montes como ejemplo de procomún. Entre las acciones que hemos desarrollado se encuentra la cartografía, la instalación Xeografías do Mancomún, artículos de investigación…

+ info http://montenoso.net/

O CulturaLab do Máster de Servizos Culturais da USC é un espazo experimental do propio máster que ten como obxectivos favorecer a aprendizaxe activa, mediante unha metodoloxía de learning by doing, asi como (re)pensar novas estratexias de transferencia de coñecemento, impulsando un ecosistema de aprendizaxe continua. A través deste proxecto o que se procura é facilitar un espazo dentro do Máster que impulse novos soportes formativos alleos aos tradicionais profesor-alumno no que se cree un espazo de aprendizaxe complementario ao establecido no plan curricular do Máster.

Dende o 2015 os/as alumnos/as do Máster foron escollendo as persoas que ian dinamizar esas sesións, entre eles pasaron polo CulturaLab: Ergosfera, Miguel Anxo Rodriguez, Matrioska, Fur Alle Falle, Belén Sola, Beka Iglesias, Man Hauser, Lucía Castro, Encarna Lago e outras moitas persoas coas que o alumnado puido ir tecendo unha serie de debates ne torno a eixos como o híbrido, o experimental, o dixital ou a cultura do prototipado.

MÁS INFO

“Montes, vacas y procomún” é una polifonía de escritos derivada da viaxe Login Xestión comunal en Galicia que tivo lugar no 2012, promovido polo MediaLab Prado. O Login, concebido como unha viaxe, procuraba establecer espazos de diálogo entre o rural, o neorural e o urbano, estudar alternativas na xestión dos bens e coñecer como se explotaban os recursos naturais mediante prácticas comunais sostenibles. Daquela viaxe xurdiu a polifonía “Montes, vacas y procomún” escrita por 15 persoas que participaron naquel encontro. A obra sona a comúns, a coñecementos situados, a ecoloxía e transita por diferentes formas de pesar e vivir os comúns.

Podes acceder a obra pinchando neste enlace:http://medialab-prado.es/mmedia/12/12297/12297.pdf